Żale po ukończeniu 45. roku życia

Pracuję już prawie 23 lata. Zacząłem pracować dorywczo jeszcze w liceum i pracuję aż do dziś. W tym artykule chcę spojrzeć wstecz z perspektywy 45-latka i zastanowić się, co warto robić między 20. a 40. rokiem życia, aby po ukończeniu 45 lat nie żałować tylu rzeczy. Wypisałem po kolei rzeczy, których żałuję, aby mogły posłużyć innym jako punkt odniesienia. Nie układam ich według tego, czego żałuję najbardziej — to po prostu lista żalów, bez żadnej konkretnej kolejności.

1. Zęby
Niedawno, podczas jedzenia czekolady, nagle ukruszył mi się ząb. Wyraźnie czułem brakujące miejsce ustami. Kiedy jadłem inne rzeczy, stało się oczywiste, że brakujący ząb nie może już normalnie gryźć. Przyznaję, że nie myłem regularnie zębów i dodatkowo paliłem papierosy. Nie dbałem o swoje zęby wystarczająco dobrze. Założenie korony dentystycznej trzeba opłacić z własnej kieszeni i kosztuje to dziesiątki tysięcy nowych dolarów tajwańskich, co jest dużym obciążeniem finansowym. Ale bez korony jedzenie staje się bardzo niewygodne. Gdybym za młodu wyrobił sobie nawyk dbania o zęby, być może nie musiałbym wydawać tych pieniędzy. Szczególnie w średnim wieku, gdy wydatki są już bardzo wysokie — dzieci jeszcze nie ukończyły szkoły, wynajmują mieszkania poza kampusem, a czynsze stale rosną, a mój własny biznes jest nadal w fazie przygotowań. Staram się ograniczać koszty do minimum, ale to wciąż spory wydatek. Z powodu braku funduszy termin rozpoczęcia działalności był wielokrotnie przekładany. Jeśli masz zdrowe zęby, naprawdę o nie dbaj. Nie czekaj do średniego wieku, aż zaczną się psuć, bo to bardzo kosztowny problem.

2. Choroby i problemy zdrowotne
Znajomi po czterdziestce zapewne zauważyli, że ich kondycja fizyczna nie jest już taka jak dawniej. A ja mam już ponad 45 lat i zbliżam się do pięćdziesiątki.
Najpierw chcę opowiedzieć o tajemniczych problemach zdrowotnych, które pojawiają się bez ostrzeżenia. Czasami odczuwam nagły ból po prawej stronie górnej części brzucha. Odwiedziłem dwa duże szpitale i przeszedłem prześwietlenie klatki piersiowej oraz badania USG wątroby, pęcherzyka żółciowego i układu pokarmowego, ale wyniki nie wykazały absolutnie niczego — żadnych kamieni, guzów, wszystko było całkowicie normalne. Ból bywa tak silny, że muszę przykucnąć i czekać, aż stopniowo ustąpi. Ponieważ wyniki badań były prawidłowe, lekarze medycyny zachodniej nie przepisali mi żadnych leków. Lekarze tradycyjnej medycyny chińskiej również stwierdzili, że mój puls wydaje się normalny i niczego nie przepisali. Czułem się kompletnie bezradny i mogłem jedynie żałować, że za młodu nie ćwiczyłem więcej i lepiej nie dbałem o swoje zdrowie.
Nie należy lekkomyślnie brać leków. Z powodu łysienia zapytałem kiedyś w aptece, czy istnieją środki pomagające na porost włosów. Farmaceuta polecił mi suplement wspierający nerki, ponieważ według tradycyjnej medycyny chińskiej nerki są powiązane ze wzrostem włosów. Po tygodniu stosowania zacząłem nadmiernie się pocić w okolicach moszny — do tego stopnia, że bielizna była mokra. Poszedłem do urologa, ale lekarz powiedział, że to “problem medycyny chińskiej” i poradził mi udać się do specjalisty TCM. Przepisał jedynie maść antybakteryjną. Następnie rozpocząłem leczenie w klinice medycyny chińskiej. Po trzech miesiącach pocenie zmniejszyło się, ale bielizna nadal pozostawała wilgotna. Wtedy głupio postanowiłem samodzielnie podwoić dawkę i brałem podwójną ilość leku tylko przez dwa dni. Wilgoć całkowicie zniknęła i wszystko wróciło do normalnego stanu. Mogę szczerze powiedzieć, że wyzdrowiałem. Uznałem, że lek działał, tylko zbyt wolno, dlatego zwiększyłem dawkę. Ale było to niebezpieczne — gdybym uszkodził sobie narządy, konsekwencje mogłyby być bardzo poważne. Po prostu miałem szczęście. Proszę, nie naśladuj mnie i nie zrób sobie krzywdy.

3. Palenie papierosów
Większość kobiet nie lubi zapachu papierosów, a palacze często są źle odbierani przez innych. Kiedy służyłem w wojsku, wielu starszych żołnierzy paliło papierosy. Chciałem zbudować z nimi relacje, więc sam zacząłem palić, żeby łatwiej rozmawiać i dopasować się do otoczenia. W rzeczywistości było to całkowicie niepotrzebne. Po pierwsze, ci starsi żołnierze, którzy swobodnie palili, zwykle byli już blisko zakończenia służby, więc i tak nie mogliby pomóc ci w przyszłości. Nie było potrzeby budowania relacji poprzez palenie. Po drugie, jeśli starszy żołnierz cię lubił, pomagałby ci niezależnie od tego, czy palisz, czy nie. Palenie nie miało z tym nic wspólnego. Po prostu chciałem przypodobać się innym i mieć łatwiejsze życie w wojsku, dlatego zacząłem palić. Kilka razy zostałem przyłapany, bo było widać, że tak naprawdę nie umiem palić. To było bardzo żenujące.
Jeszcze bardziej bolesne jest to, że większość kobiet poznanych przez portale matrymonialne nie lubi mężczyzn palących. Palę już od 26 lat, więc rzucenie z dnia na dzień jest praktycznie niemożliwe. Choć rzucenie palenia pozostaje moim celem, od lat tkwi ono na liście rzeczy do zrobienia bez powodzenia. Jeśli nie rzucę palenia, mam wrażenie, że nigdy się nie ożenię. To martwi mnie i smuci od lat.
Gdybym wtedy nie zaczął palić, dziś nie miałbym tylu powodów do żalu. Wiele rzeczy w życiu stało się niemożliwych tylko dlatego, że palę. Jeśli możesz nie zaczynać palić — po prostu nie zaczynaj. To lepsze również dla zdrowia.

4. Pochopne małżeństwo
Ożeniłem się z moją byłą żoną mniej niż trzy miesiące po naszym poznaniu. Tak naprawdę w ogóle nie wiedziałem, jaką jest osobą. Po ślubie i po narodzinach dziecka przestała interesować się rodziną i wszystko zrzuciła na moją matkę. Codziennie jeździła do rodziny ze swojej strony, próbując wyciągnąć od nich różne korzyści i dostać wszystko, co tylko mogła. Miała też drugi telefon, na którym znajdowały się zdjęcia z innym mężczyzną podpisanym jako “mąż”, co jasno wskazywało na romans. Moja córka miała wtedy zaledwie trzy lata. Ten mężczyzna nawet groził mojemu dziecku, mówiąc, że ją sprzeda, a moja była żona nie powiedziała ani słowa. Od tamtej chwili moja córka codziennie budziła się w nocy z płaczem, aż w końcu powiedziała mi, że mama ma innego mężczyznę poza małżeństwem.
Rodzice mojej byłej żony przyszli nawet do domu moich rodziców i powiedzieli, że chcą dać jej mieszkanie. Wtedy już wiedzieliśmy o romansie, więc nie było możliwości, abyśmy się zgodzili. Zebrałem dowody jej zdrady, w tym dokumenty lotnicze potwierdzające, że potajemnie poleciała do Makau z dwoma mężczyznami, nic mi o tym nie mówiąc. Wszystko przekazałem prawnikowi. Podczas mediacji natychmiast zrzekła się praw do opieki nad dzieckiem i majątku, ponieważ wiedziała, że nie ma żadnych argumentów na swoją obronę. Kilka miesięcy później zaszła w ciążę, a biologicznym ojcem był właśnie partner z romansu. Żona tamtego mężczyzny zadzwoniła nawet do mnie i powiedziała: “Pańska żona bardzo niestosownie zachowuje się poza domem.” Razem zniszczyli dwie rodziny — moją i jego.
Wszystko, o czym mówię, mam udokumentowane dowodami. Przez wiele lat przechowywałem kopie w różnych miejscach, aby chronić samego siebie. Wszystkie jej złe czyny zostały zapisane i zarchiwizowane. Gdybym wtedy posłuchał rodziców i spotykał się z nią dłużej przed ślubem, nie musiałbym przechodzić przez tyle cierpienia. W tamtym czasie studiowałem na studiach magisterskich, pracowałem w firmie i jednocześnie zmagałem się z bardzo złymi relacjami między żoną a moją matką. Presja była tak ogromna, że pewnego dnia źle poczułem się w biurze. Po powrocie do domu spałem trzy dni bez przerwy. Kiedy się obudziłem, czułem się fatalnie zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Lekarze zdiagnozowali u mnie ciężką depresję. Nie miałem wyboru i musiałem zrezygnować z pracy, choć mimo wszystko ukończyłem studia. Leki psychiatryczne biorę już od ponad dziesięciu lat. Na szczęście obecnie czuję się bardzo dobrze, a podczas ostatnich wizyt rozmawiałem z lekarzem o możliwości zmniejszenia dawki leków.

5. Łysienie
Po raz pierwszy zauważyłem utratę włosów w 2018 roku i od tamtej pory regularnie dokumentuję to zdjęciami. Chodziłem do dermatologów w dużych szpitalach, ale nic nie działało i ostatecznie doprowadziło to do poważnego łysienia. Byłem niemal zrozpaczony i nawet rozważałem oszczędzanie pieniędzy na przeszczep włosów. Później zobaczyłem w internecie, że istnieją specjalistyczne kliniki leczenia łysienia, choć jest ich bardzo niewiele. Biorąc pod uwagę swoją sytuację finansową, najpierw wybrałem najtańszą z nich, podchodząc do tego sceptycznie i traktując to jedynie jako próbę. Po sześciu miesiącach leczenia, ponieważ regularnie robiłem zdjęcia, zauważyłem, że pojawiły się mieszki włosowe, a niektóre cienkie włosy zaczęły odrastać. Dlatego postanowiłem kontynuować leczenie przez kolejne sześć miesięcy, aby sprawdzić, czy włosy mogą całkowicie odrosnąć. Kiedyś uważałem, że łysienia nie da się leczyć, ale dziś polecałbym udać się do specjalistycznej kliniki leczenia łysienia zamiast do zwykłego dermatologa. Nadal jest nadzieja. Gdybym w 2018 roku znalazł taką klinikę, nie musiałbym wydawać tylu pieniędzy na nieskuteczne leki dermatologiczne. Na portalach matrymonialnych często widzę wpisy kobiet: “Nie akceptuję łysych mężczyzn ani mężczyzn z dużym brzuchem.” Czytanie takich rzeczy naprawdę boli, dlatego tymczasowo porzuciłem pomysł randek, dopóki moje włosy nie odrosną.

6. Marnotrawstwo
Czy to ty mieszkasz w swoim domu, czy może mieszkają w nim twoje rzeczy? Jeśli twój dom jest pełen gratów, to oczywiste, że to rzeczy przejęły przestrzeń do życia. Tak właśnie wyglądało moje życie. Za każdym razem, gdy ukazywała się nowa książka, od razu ją kupowałem, wierząc, że samo kupowanie książek oznacza zdobywanie wiedzy. W rzeczywistości wiele książek zdążyło pożółknąć, zanim przeczytałem choćby jedną stronę, a kilka lat później trafiały do recyklingu. Miałem tyle książek, że zajmowały pięć regałów, dwanaście kartonów i trzy podwójne szafki. Chodzenie po domu stawało się wręcz trudne. Taki stan trwał ponad dziesięć lat, aż pewnego dnia naprawdę zacząłem sprzątać. Podobnie było z ubraniami. Większość z nich dostałem od firm lub innych ludzi, sam rzadko kupowałem nowe ubrania. Ale ponieważ nie potrafiłem nic wyrzucić, ubrania rosły w ogromne stosy. Dopiero gdy naprawdę zacząłem sprzątać, wybrałem tylko rzeczy, które faktycznie noszę: jeden formalny garnitur, kurtkę, spodnie, dwie koszulki polo, dwie pary spodni wielofunkcyjnych, kilka kurtek na różne temperatury oraz czapki z powodu łysienia. Dosłownie mogę policzyć wszystkie swoje ubrania na palcach.
Produkty technologiczne były porozrzucane wszędzie. Za każdym razem, gdy pojawiało się nowe urządzenie, czułem ogromną chęć jego kupienia. W efekcie kupowałem mnóstwo sprzętu, który po roku tracił większość swojej wartości. Produkty technologiczne tracą na wartości podobnie jak nowe samochody. Ostatecznie zacząłem sprzedawać je bardzo tanio w internecie — naprawdę bardzo tanio — a kupujący i tak próbowali jeszcze bardziej obniżyć cenę. Ale zgadzałem się, ponieważ trzymanie tych rzeczy nie miało już sensu. Dziś moje podejście do technologii jest zupełnie inne. Zastanawiam się nad własnymi potrzebami. Na przykład jeśli obecnie dostępna jest generacja N danego produktu, po prostu czekam dwa lata i kupuję generację N+2. Dzięki temu unikam impulsywnych zakupów.
Kolejnym obszarem marnotrawstwa były kursy online. Za każdym razem, gdy widziałem reklamę kursu internetowego, moja chęć zdobywania wiedzy gwałtownie rosła i bardzo chciałem się zapisać. W efekcie kupiłem mnóstwo kursów, z których niektóre od ponad pięciu lat nadal nie zostały ukończone, a do części nie pamiętam już nawet adresów stron internetowych. To było ogromne marnotrawstwo. Dlatego teraz podjąłem decyzję: dopóki nie ukończę obecnych kursów, bez względu na to, jak świetny pojawi się nowy kurs, od razu usuwam reklamowy e-mail.

7. Wygląd
Kiedy byłem młodszy, byłem całkiem przystojny i kilka dziewczyn okazywało mną zainteresowanie. W tamtych czasach kompletnie nie znałem się na pielęgnacji skóry. Wychodziłem bez żadnej ochrony, spędzałem długie godziny na słońcu i wszędzie biegałem. Z czasem moja skóra stawała się coraz ciemniejsza, a jej kondycja coraz gorsza. Kiedy pojawiły się widoczne problemy, było już za późno, by je naprawić. Kosmetyki praktycznie nie działały — nakładanie większej ilości dawało jedynie chwilowe pocieszenie. Kiedy byłem młody, pracownicy barów śniadaniowych zwracali się do mnie “przystojniaku”. Dziś jestem po prostu określany jako “ten klient”. Obecnie jestem łysym mężczyzną z dużym brzuchem. O problemie łysienia wspominałem już wcześniej. Duży brzuch również od dawna jest moim utrapieniem. Mam 178 cm wzrostu i ważę 65,4 kg. Według BMI moja waga jest prawidłowa, ale obwód talii wynosi 89 cm i nie potrafię tego zmniejszyć. Od miesięcy robię codziennie 100 brzuszków, z wyjątkiem weekendów, a mimo to brzuch nadal pozostaje. Nawet pościłem przez kilka dni, aż moja waga spadła do 64,6 kg, zanim ponownie zacząłem jeść. Podczas postu piłem kawę, suplementy diety i odżywki białkowe, bo obawiałem się zaszkodzić zdrowiu. A jednak brzuch nadal nie znikał. Oglądałem niezliczone filmy YouTuberów polecających ćwiczenia na redukcję tłuszczu z brzucha, ale nic nie działało. Ci YouTuberzy nie są lekarzami, a nawet lekarze nie zawsze mają rację. Po wszystkich tych doświadczeniach chciałbym powiedzieć swojemu młodszemu ja: dbaj o siebie i oszczędzaj pieniądze już za młodu, ponieważ wtedy przynajmniej będziesz mógł pozwolić sobie na zabiegi estetyczne w przyszłości. Ja nie odłożyłem takich pieniędzy, dlatego teraz mogę wykonywać tylko jeden zabieg medycyny estetycznej rocznie, aby wydatki nie były zbyt duże. Nie zapominajmy, że nadal wychowuję córkę. Gdybym jednak wcześniej miał odpowiednią wiedzę o dbaniu o siebie, nie musiałbym wydawać tylu pieniędzy na zabiegi estetyczne w średnim wieku.

8. Ćwiczenia i sport
Uważam, że nauka sztuk walki naprawdę robi różnicę, przynajmniej jeśli chodzi o ochronę samego siebie. W gimnazjum mój młodszy brat zapisał się do klubu judo, więc ja również do niego dołączyłem. Na początku głównie uczono mnie, jak bezpiecznie upadać i chronić ciało przed kontuzjami. Większość treningów polegała na tym, że byłem rzucany i uczyłem się odpowiednio amortyzować upadki. Dopiero później nauczyłem się kilku technik rzucania przeciwnikiem. Tak naprawdę stałem się bardziej dobry w byciu rzucanym niż w rzucaniu innych. Po ukończeniu szkoły, ponieważ naprawdę polubiłem judo, zapisałem się do dojo. Jednak moja dawna szkolna drużyna judo była bardzo znana i silna, więc ludzie automatycznie zakładali, że jestem bardzo dobry. Pewien mężczyzna z czarnym pasem obrał mnie sobie za cel i rzucał mną bez litości, jednocześnie wyśmiewając mnie, mówiąc, że uczniowie z mojej szkoły prezentują tylko “taki poziom”. A przecież ja byłem jedynie zwykłym członkiem szkolnego kółka, wcale nie wybitnym zawodnikiem. W końcu jedna kobieta z czarnym pasem powstrzymała jego kpiny. Później jednak wydawało się, że zostałem wykluczony z dojo. Przestano przekazywać mi harmonogram zajęć i kilka razy przychodziłem na miejsce tylko po to, by zastać dojo zamknięte. Ostatecznie całkowicie przestałem trenować judo.
Jednak w późniejszych latach przeżyłem kilka wypadków drogowych — potrąciły mnie taksówki i motocykle. Moje ciało instynktownie chroniło głowę, ponieważ nauczyłem się poprawnie upadać. Pewnego razu niosłem ciężki przedmiot i spadłem ze schodów aż na środek alejki. Znowu moje ciało automatycznie osłoniło głowę. To właśnie jedna z korzyści płynących z nauki judo. Szkoda tylko, że gdybym był nadal młody, doradziłbym sobie samemu, aby trenować aż do zdobycia czarnego pasa. Nie tylko lepiej chroniłbym samego siebie, ale potrafiłbym również skutecznie się bronić. Dziś jestem już w średnim wieku i zmagam się z wieloma problemami zdrowotnymi, więc najpierw muszę skupić się na leczeniu. Judo jest bardzo wymagające fizycznie i prawdopodobnie nie jest już odpowiednie dla mnie.

9. Zarządzanie finansami
Istnieje znane powiedzenie: “Jeśli nie zarządzasz pieniędzmi, pieniądze nie zadbają o ciebie.” Naprawdę jest w tym wiele prawdy. Zarządzanie finansami to dziedzina wiedzy, której większość ludzi uczy się dopiero na studiach ekonomicznych lub finansowych. Nikt nie nauczył mnie, jak zarządzać pieniędzmi, kiedy byłem młody. Moje podejście do finansów opierało się wyłącznie na intuicji. Przez kilka lat prowadziłem nawet notatki wydatków, ale tak naprawdę nadal nie zarządzałem finansami. Nie miałem rachunku maklerskiego ani karty kredytowej, jedynie zwykłe konto bankowe. Każdego miesiąca, dopóki wystarczało mi na życie, resztę pieniędzy albo odkładałem, albo marnowałem. Prawdopodobnie zmarnowałem co najmniej jeden lub dwa miliony nowych dolarów tajwańskich. Gdybym zainwestował te pieniądze w TSMC, moje życie prawdopodobnie nie byłoby dziś tak trudne. Uważam, że edukacja finansowa powinna zaczynać się już od najmłodszych lat, ponieważ siła procentu składanego ujawnia się dopiero po długim czasie. Jeśli zacznie się inwestować w odpowiednie aktywa już w młodym wieku, można zbudować znaczące zaplecze finansowe w dorosłym życiu. Ja sam jestem już w średnim wieku i zostało mi tylko kilka dekad życia. Nadal mogę liczyć na procent składany, ale mogę jedynie powiedzieć, że szansa wciąż istnieje — choć niekoniecznie musi przypaść właśnie mnie. Inwestowania zacząłem uczyć się dzięki YouTuberom, którzy promowali coś w rodzaju “kalendarza giełdowego” i twierdzili, że co miesiąc można otrzymywać odsetki. W praktyce okazało się, że wielu takich ekspertów mówi bzdury. Wygłaszają swoje opinie, ale nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za skutki. Przez nich kupiłem akcje na samym szczycie rynku. Minęło pięć lat, a ja nadal uśredniam straty. Obecnie całkowicie przestałem oglądać finansowych YouTuberów. Czytam wyłącznie e-booki o finansach osobistych i korzystam z pomocy AI przy podejmowaniu decyzji. Efekty są znacznie lepsze niż słuchanie telewizyjnych ekspertów. Mojemu młodszemu ja nadal doradziłbym to samo: kiedy dobrze zarabiasz, najpierw zbuduj fundusz awaryjny. Następnie inwestuj pozostałe środki w stabilne aktywa, pozwalając czasowi pracować na twoją korzyść. Dzięki temu w średnim wieku będziesz mieć pewność siebie i finansowe bezpieczeństwo, by żyć tak, jak naprawdę chcesz, bez lęku przed kryzysem wieku średniego.

Chociaż mam tak wiele rzeczy, których żałuję, istnieją dwa główne powody tych żalów. Po pierwsze: ignorowanie rad starszych często kończy się bolesnymi konsekwencjami. Wielu influencerów i trenerów rozwoju osobistego mówi, że jeśli chcesz odnieść sukces, nie powinieneś słuchać swoich rodziców, ponieważ sami nie są ludźmi sukcesu. Jednak teraz, gdy mam już ponad 45 lat, widzę, że moi rodzice byli po prostu konserwatywni i sceptyczni wobec nowych technologii. Czy jednak podejmowanie decyzji nie powinno polegać na obiektywnym rozważeniu różnych punktów widzenia? Ostrożność i konserwatyzm to również pewien sposób myślenia, więc dlaczego całkowicie go odrzucać? Kilka razy zignorowałem rady rodziców i boleśnie się o tym przekonałem. Prawda jest taka, że wielu influencerów i trenerów motywacyjnych po prostu używa odpowiednich słów, aby sprzedać swoje kursy lub abonamenty.
Po drugie: niecierpliwość i porównywanie się do innych. Kiedy byłem młody i mało zarabiałem, stałem się bardzo niecierpliwy i desperacko szukałem sposobów na zwiększenie dochodów. Powodem, dla którego kontynuowałem studia magisterskie, a później doktoranckie, były ostatecznie pieniądze. Wyższe wykształcenie oznaczało wyższą pensję. Kiedy jeszcze studiowałem na magisterce, poleciłem mojej firmie znajomego doktoranta. Ironią było to, że mimo braku doświadczenia w tej specjalizacji otrzymał pensję wyższą od mojej o ponad dziesięć tysięcy NTD. Czułem się potraktowany niesprawiedliwie, dlatego sam zdecydowałem się kontynuować studia doktoranckie. Jednak doktorat jest naprawdę bardzo trudny. W porównaniu z magisterką różnica jest ogromna. Doktorat wymaga szerokiej wiedzy akademickiej bez jasnych podręczników — odpowiedzi trzeba odnajdywać samodzielnie. Studia magisterskie zazwyczaj skupiają się na ulepszaniu i poprawianiu istniejących rzeczy, natomiast doktorat wymaga innowacyjności, oryginalności i całkowicie nowego sposobu myślenia. Różnica jest ogromna. Jednak po ukończeniu doktoratu otworzyło się przede mną wiele możliwości, więc ostatecznie było warto.
Kolejnym problemem było porównywanie się do innych. Z powodu konserwatywnego podejścia moich rodziców do finansów przez wiele lat nie posiadałem nawet karty kredytowej. Później pewien bank zaczął reklamować cashback, co brzmiało jak zniżka na zakupy, więc bez większego zastanowienia wyrobiłem kartę. Dopiero później zrozumiałem, że zwrot pieniędzy wynosił zaledwie kilka dolarów. Ten sam bank wypuścił później kolejną kartę z “wyższym cashbackiem”, więc ponownie wyrobiłem nową kartę. Tym razem zwroty osiągały kwoty dwucyfrowe. Ponieważ zawsze spłacałem rachunki na czas, bank automatycznie zwiększał mój limit kredytowy. Zacząłem czuć się ważniejszy i lepszy od innych. W rzeczywistości bank po prostu chciał, żebym wydawał więcej pieniędzy za pomocą ich kart. Tak naprawdę, jeśli wykorzystasz ponad 30% limitu kredytowego, twoja ocena kredytowa może spaść. Na przykład przy limicie 500 000 NTD powinieneś wydawać maksymalnie około 150 000 NTD. Przekroczenie tej granicy może obniżyć twój scoring kredytowy i utrudnić uzyskanie korzystnych warunków kredytu w przyszłości.
Mam wiele żalów, ale jednocześnie nauczyłem się wielu ważnych lekcji. Kiedy dopiero wchodziłem w dorosłe życie, chciałem osiągnąć sukces jak najszybciej, ale zamiast tego wcześniej niż się spodziewałem trafiłem do szpitala. Gdybym mógł powiedzieć kilka słów swojemu młodszemu ja, powiedziałbym: “Ucz się finansów jak najwcześniej, stawiaj zdrowie na pierwszym miejscu, rób wszystko najlepiej jak potrafisz, znaj swoje granice, słuchaj różnych opinii, najpierw testuj, potem oceniaj i kupuj, buduj wszystko krok po kroku, ucz się przez całe życie i bądź dobrym ojcem.” Dziś dodałbym jeszcze: “Pogódź się z wiekiem, dbaj o siebie, traktuj małżeństwo bardzo poważnie, skup się bardziej na ochronie majątku niż na ryzyku, pamiętaj, że prowadzenie biznesu jest trudne, rób wszystko najlepiej jak potrafisz i przygotuj własną emeryturę, nie obciążając dzieci.” To jedynie moje osobiste refleksje. Nie muszą pasować do każdego, ponieważ każdy przechodzi przez inne doświadczenia. Być może jednak mogą stać się dla kogoś cenną wskazówką.

Tłumaczenie wykonane przez ChatGPT, z drobnymi poprawkami dla lepszej płynności i przejrzystości tekstu. Oryginalny artykuł został napisany po chińsku i opublikowany na prywatnym blogu autora 9 maja 2026 roku.